Simone en Marloes, 2 juli 2011
Mexico , Playa del Carmen 32°

De laatste etappe

Hoi allemaal

Toen we ons geliefde Antigua verlieten, ging dit uiteraard niet zonder slag of stoot. We werden opgehaald met een busje en de chauffeur wilde wel eens van ons weten of iedereen er was. Huh? Hoe moesten wij nou weten wie er allemaal mee moesten. In het busje zaten ook een stelletje Israëliërs en blijkbaar ontbraken er een paar. Maar de bus ging toch op pad en we waren al een uurtje onderweg: stad uit, berg op, snelweg en toen ging de telefoon. Of we even terug wilden komen, want er stonden nog twee Israëliërs te wachten op de bus! Aaargh! En ja hoor, de chauffeur draait om! Wij met het hele busje in het geweer, roepen en doen maar hij reed gewoon terug. Staan daar twee meiden met enórme koffers! Moesten ze ook nog een 'goede' zitplaats hebben, aargh, mensen uit dat land zijn niet beleefd of aardig. Ze willen alleen voor zichzelf zorgen.
Dus weer de snelweg op, berg op, berg af. Poes zag wat groen om haar neus, maar na een zakje chips ging het beter. Na een lange, lange reis kwamen we door de hoofdstad Guatemala-city. Wat een hell hole. We waren blij dat we daar niet hoefden te blijven en doorgingen naar het kleine dorp San Pedro aan Lake Atitlán. Het dorp ligt aan een enorm meer en is gebouwd op een berg. Gelukkig vonden we een goed guesthouse aan de voet van de berg en gingen we het dorpje verkennen. Régenen opeens! We waren kleddernat, hadden honger en het was allemaal een beetje mistroostig. Dus een tuktuk gepakt, mét waterbestendige gordijnen en ons naar een leuk restaurantje laten brengen. Komen we een Nederlandse jongen tegen die we al kenden, dus gezellig een biertje gedaan. Omdat het slecht weer bleef en het dorpje niet heel veel soeps was, de volgende dag alweer vertrokken met de watertaxi naar de overkant. Panajachel is een snoezig toeristendorpje met heel veel kraampjes, eettentjes en een lekker backpacksfeertje. Midden op straat komen we Kim en Anna tegen, heel leuk en gezellig wat gegeten. We proberen op de markt wat te gaan kopen, maar er is zoveel toeristentroep te koop dat we weer met lege handen naar huis gaan. Pinnen was ook nog een probleem, uiteindelijk een pinautomaat gevonden die met een zwaar hek was afgesloten. Poes met haar VOC-mentaliteit, worstelde zich met haar armpjes door het hek en pinde op afstand nog wat zakgeld voor de komende dagen. En toen brak de dag aan dat we Guatemala moesten verlaten. Met een busje gingen we wederom op weg naar Mexico! Heerlijk. We reden naar de stad San Cristobal de las Casas, een prachtige plaats aan de voet van drie vulkanen. En natuurlijk regende het bij aankomst. We sopten in onze Teva's en flipflops de straat over, op zoek naar een goedkoop hotel. Komen we langs een sjiek, duur hotel, gaat Poes daar naar binnen. Ik ernaast in een hostel naar binnen, maar dat werd hem niet. Het stonk naar katten en bejaarden en het was donker en niet echt uitnodigend. Poes daarentegen had meer geluk, die kletste van de prijs van 1200 pesos per nacht, 800 pesos af. Zo hadden we een luxe hotel voor maar 400 pesos per kamer, met een fijne douche, een föhn om onze kleren mee droog te blazen en allebei een kingsize bed! Heerlijk. Lekker naar buiten gegaan toen het droog was en de dagen erna ons uitstekend vermaakt met een ritje in de historische tram, kaasfonduen in de stromende regen en winkelen in de mooie shopjes en op de markt. Er lopen hier veel kinderen rond die niet naar school gaan, maar gestufte beestjes moeten verkopen. Toen we op de markt liepen viel mijn oog meteen op een schaap, zelfgemaakt met een leuk strikje om en die ging dus mee! Daarna nog een zebra, een paard en een muilezel gekocht als souvenir. Het leukste was het aapje dat ik later nog kocht van een klein kind, een spinaapje, en dat nu in mijn auto hangt! Vanaf San Cristobal vertrokken we weer naar Playa del Carmen, mijn favoriete Caribische bestemming. Witte stranden, wuivende palmen en poes&zus drie dagen in een 5 sterren RIU resort om bij te komen van de reis. Uiteraard weer voor een spectaculair lage prijs 3 dagen lang genieten van een overvloed aan eten, zon, zee en drankjes. Super service in dit hotel, aardige mensen en gelukkig nog een beetje bruin geworden! De laatste dag werden we zelfs nog door de filmploeg van Arke en RIU uitgebreid gefilmd en gefotografeerd. Wij zijn vanaf het eind van het jaar te zien op de websites!

En nu zit het er alweer op. We hebben een heerlijke maand achter de rug, veel gezien, veel kilometers afgelegd en veel leuke mensen ontmoet. Inmiddels is de eerste werkweek weer achter de rug en is Poes lekker roadtrippen in Amerika. Hieronder nog wat foto's van de laatste etappe!

Liefs Poes & Zus

Met HalloBuitenland.nl kun je Poes en Zus in Mexico echt goedkoop bellen!